ir po polsku

Hiszpański nie rozróżnia, jak polski, iść pieszo i jechać pojazdem. Środek transportu dodaje się osobno: ir a pie (pieszo), ir en coche (samochodem).

• Mañana voy a Madrid en tren.

  Jutro jadę pociągiem do Madrytu.

• ¿Adónde vas tan temprano?

  Dokąd idziesz tak wcześnie?

• Fuimos al cine el sábado.

  W sobotę poszliśmy do kina.

Konstrukcja ir a + bezokolicznik tworzy czas przyszły bliski. W mowie potocznej często zastępuje zwykły czas przyszły.

• Voy a estudiar esta noche.

  Dziś wieczorem będę się uczyć.

• Va a llover, lleva paraguas.

  Zaraz będzie padać, weź parasol.

Mówi, jak komuś idą sprawy, często z zaimkiem dopełnienia: ¿Cómo te va? (Jak ci leci?).

• ¿Qué tal te va en el nuevo trabajo?

  Jak ci idzie w nowej pracy?

• El negocio va muy bien este año.

  Interes idzie w tym roku bardzo dobrze.

• Mi hija va a la escuela por la mañana.

  Moja córka chodzi do szkoły rano.

• Voy al gimnasio tres veces por semana.

  Chodzę na siłownię trzy razy w tygodniu.

Z określeniem stroju lub stanu: ir de negro (chodzić na czarno), ir bien vestido, ir cansado.

• Siempre va de negro.

  Zawsze chodzi na czarno.

• Iba muy cansado después del viaje.

  Po podróży był bardzo zmęczony.

O drogach, trasach i okresach, często w konstrukcji ir de… a… (od… do…).

• Este camino va al pueblo.

  Ta droga prowadzi do wioski.

• La autopista va de Madrid a Valencia.

  Autostrada biegnie z Madrytu do Walencji.

Zwykle z zaimkiem: te va bien (dobrze ci w tym).

• Ese color te va muy bien.

  Ten kolor bardzo ci pasuje.

• Esta corbata no va con la camisa.

  Ten krawat nie pasuje do koszuli.

Ir z gerundium wyraża czynność postępującą stopniowo.

• La situación va mejorando poco a poco.

  Sytuacja stopniowo się poprawia.

• Los invitados fueron llegando.

  Goście powoli się schodzili.

Zwykle w przeczeniu: eso no va contigo (to cię nie dotyczy).

• Tranquilo, eso no va contigo.

  Spokojnie, to nie o ciebie chodzi.

O wspieraniu drużyny lub zawodnika: ¿Con quién vas?

• Yo voy con el Barça.

  Ja kibicuję Barcelonie.

Ir de + przymiotnik lub rzeczownik, z odcieniem krytyki: ir de listo (zgrywać mądralę).

• No vayas de listo conmigo.

  Nie zgrywaj przede mną mądrali.

Działa jak gustar, z zaimkiem dopełnienia: me va el rock (kręci mnie rock).

• A mí no me va ese rollo.

  Mnie takie klimaty nie kręcą.

Pyta o wynik lub stan rozgrywki: ¿Cómo van? (Jaki jest wynik?).

• Van dos a cero.

  Jest dwa do zera.

W kartach i zakładach: voy (wchodzę), voy cinco euros (stawiam pięć euro).

• Voy diez euros.

  Stawiam dziesięć euro.

  gra w karty