CZASOWNIKczęstość: dość częste

gruñir po polsku

ɡɾuˈɲiɾ

grupa
czasownik -ir

co znaczy gruñir

  1. warczeć

    o zwierzętach

    Zazwyczaj odnosi się do psów lub innych zwierząt wydających niski, ostrzegawczy dźwięk.

    • El perro le gruñó al cartero.

      Pies zawarczał na listonosza.

      Sytuacja przed domem

  2. mruczeć pod nosem, gderać, burczeć

    o ludziach

    potoczny

    o ludziach

    Używane, gdy ktoś wyraża niezadowolenie w sposób niejasny lub nieprzyjemny.

    • Siempre está gruñendo por el trabajo.

      Zawsze gdera na temat pracy.

      Narzekanie na obowiązki

Zwroty

  • gruñir entre dientes

    mruczeć pod nosem (z niezadowoleniem)

Synonimy

  • refunfuñargderać

    Oznacza typowe narzekanie i marudzenie pod nosem, podczas gdy „gruñir” brzmi bardziej szorstko i gardłowo.

  • rezongarpyskować, mruczeć

    Kładzie nacisk na pyskowanie lub szemranie w odpowiedzi na czyjeś polecenie.

  • bufarfukać, parskać

    Dosłownie prychać lub sapać ze złości, co skupia się na głośnym wypuszczaniu powietrza, a nie na pomruku.

Antonimy

  • reírśmiać się

  • callarmilczeć