CZASOWNIKczęstość: mniej częste

bufar po polsku

buˈfaɾ

koniugacja
-ar
typ
nieprzechodni

co znaczy bufar

  1. prychać, syczeć

    zwierzęta

    Zazwyczaj o kotach, bykach lub koniach okazujących złość.

    • El gato empezó a bufar cuando vio al perro.

      Kot zaczął syczeć, gdy zobaczył psa.

      Sytuacja, w której zwierzę czuje się zagrożone.

  2. fukać, parskać, sapać

    emocje

    Wydawanie dźwięków nosem lub ustami z powodu irytacji lub gniewu.

    • Entró en la oficina bufando de rabia por el tráfico.

      Wszedł do biura, fukając ze złości z powodu korków.

      Wyrażanie frustracji.

  3. sapać, dyszeć

    wysiłek

    Głośne oddychanie po dużym wysiłku fizycznym.

    • Llegó al quinto piso bufando como una locomotora.

      Dotarł na piąte piętro, sapiąc jak lokomotywa.

      Opis zmęczenia po wchodzeniu po schodach.

Konstrukcje

  • bufar de [sustantivo]

    Używane do wyrażenia przyczyny parskania ze złości lub zniecierpliwienia.

    Bufaba de rabia ante la injusticia.

    Prychał ze złości w obliczu niesprawiedliwości.

Zwroty

  • bufar de ira

    parskać z gniewu

Synonimy

  • resoplarsapać/parskać

    Resoplar oznacza ciężko oddychać, dyszeć, podczas gdy bufar to bardziej prychanie z irytacją.

  • bufirprychać (rzadsze)

    Bufir to wariant ortograficzny bufar, używany rzadziej.

  • bramarryczeć/huczeć

    Bramar oznacza ryczeć, huczeć (o zwierzętach lub morzu), podczas gdy bufar to prychanie.

Antonimy

  • calmarseuspokoić się

  • callarmilczeć