CZASOWNIKczęstość: mniej częsteUżywane głównie w: Hiszpania

abroncar po polsku

aβɾonˈkaɾ

grupa
-ar
typ
przechodni

co znaczy abroncar

  1. skarcić, zrugać, zmyć głowę, udzielić nagany

    reprymenda

    Używane głównie w: Hiszpania

    Używane, gdy ktoś surowo kogoś upomina.

    • El jefe lo abroncó por cometer un error tan grave.

      Szef zrugał go za popełnienie tak poważnego błędu.

      W pracy

    • Mi madre me abroncó por llegar tarde a casa.

      Mama zmyła mi głowę za późny powrót do domu.

      W domu

  2. wybuczeć, wygwizdać

    dezaprobata publiczna

    Używane głównie w: Hiszpania

    Często w kontekście spektakli, meczów lub wystąpień politycznych.

    • El público abroncó al árbitro tras el penalti injusto.

      Publiczność wybuczała sędziego po niesprawiedliwym rzucie karnym.

      Na stadionie

Konstrukcje

  • abroncar a [alguien]

    Wymaga przyimka „a” przed dopełnieniem osobowym (zarówno przy ganieniu, jak i wygwizdywaniu).

    El público abroncó al árbitro por su decisión.

    Publiczność wygwizdała sędziego za jego decyzję.

Zwroty

  • echar una bronca

    zrobić awanturę / zrugać kogoś

Synonimy

  • regañarupominać

    Bardziej potoczny i częstszy w mowie codziennej; abroncar jest silniejszy i może sugerować publiczne upomnienie.

  • reprenderganić

    Bardziej formalny, używany w kontekście oficjalnym; abroncar jest bliższy emocjonalnemu, ostremu napomnieniu.

  • abuchearwybuczeć

    Najczęstsze słowo na 'wybuczeć'; abroncar w tym znaczeniu jest rzadsze i bardziej książkowe.

  • pitarwygwizdać

    Oznacza 'gwizdać (na znak dezaprobaty)', zwłaszcza na meczach; abroncar obejmuje też buczenie i krzyki.

Antonimy