PRZYMIOTNIKczęstość: rzadkie

aberrante po polsku

abeˈrante

rodzaj
wspólny (m./ż.)
liczba mnoga
aberrantes

co znaczy aberrante

  1. odrażający, wynaturzony, potworny, nienormalny, zwyrodniały

    moralny lub społeczny

    Używane do opisania zachowań lub czynów, które drastycznie odbiegają od norm etycznych lub społecznych.

    • Es un crimen aberrante que no debe quedar impune.

      To potworna zbrodnia, która nie może pozostać bezkarna.

      Wypowiedź o poważnym przestępstwie

    • Su comportamiento en la fiesta fue totalmente aberrante.

      Jego zachowanie na przyjęciu było całkowicie nienormalne.

      Krytyka czyjegoś zachowania

  2. aberracyjny, nietypowy, odbiegający od normy

    naukowy lub techniczny

    formalny

    Stosowane w biologii lub medycynie w odniesieniu do form lub struktur różniących się od typowego wzorca.

    • El científico identificó una célula aberrante en la muestra.

      Naukowiec zidentyfikował w próbce komórkę odbiegającą od normy.

      Opis badania laboratoryjnego

Zwroty

  • conducta aberrante

    wynaturzone zachowanie

  • crimen aberrante

    potworna zbrodnia

Synonimy

  • monstruosopotworny

    monstruoso kładzie nacisk na fizyczną lub moralną potworność, często bardziej skrajną niż 'aberrante'.

  • anormalnienormalny

    anormal to termin kliniczny, oznaczający odchylenie od normy, bez konieczności moralnego potępienia.

  • atrozokrutny

    atroz podkreśla okrucieństwo i grozę, podczas gdy 'aberrante' może mieć szersze znaczenie wynaturzenia.

  • insólitoniespotykany

    insólito oznacza 'niezwykły, niespotykany', bez negatywnego wydźwięku, w przeciwieństwie do 'aberrante' w sensie moralnym.

Antonimy

  • normalnormalny

  • comúnpowszechny

  • ejemplarwzorowy