PRZYMIOTNIKczęstość: dość częste

taciturno po polsku

tasiˈtuɾno

rodzaj żeński
taciturna
liczba mnoga
taciturnos / taciturnas

co znaczy taciturno

  1. małomówny, milczący, skryty

    cecha charakteru

    formalny

    Odnosi się do osoby, która z natury mało mówi i jest powściągliwa w kontaktach.

    • Era un hombre taciturno que rara vez hablaba de su pasado.

      Był małomównym człowiekiem, który rzadko mówił o swojej przeszłości.

      Opis postaci w powieści.

  2. posępny, melancholijny, zasmucony

    nastrój

    Opisuje stan przygnębienia lub głębokiego, cichego smutku.

    • Se quedó taciturno después de recibir la mala noticia.

      Zrobił się posępny po otrzymaniu złej wiadomości.

      Reakcja na wydarzenie.

Zwroty

  • carácter taciturno

    małomówny charakter

  • semblante taciturno

    posępne oblicze

Synonimy

  • calladocichy

    ogólnie 'cichy, małomówny', ale może dotyczyć chwilowego stanu, a nie trwałej cechy charakteru jak taciturno.

  • silenciosomilczący

    bardziej 'milczący, niehałaśliwy', często o sytuacji lub otoczeniu; taciturno to cecha osoby.

  • reservadoskryty

    skupia się na powściągliwości, dyskrecji, niekoniecznie na milczeniu; taciturno kładzie nacisk na brak mówienia.

  • sombríoposępny

    oznacza 'ponury, posępny' – nastrój, niekoniecznie milczenie; taciturno łączy milczenie z posępnością.

  • melancólicomelancholijny

    skupia się na smutku i zadumie; taciturno może, ale nie musi, wynikać z melancholii.

Antonimy

  • habladorgadatliwy

  • locuazretoryczny/wylewny

  • comunicativokomunikatywny

  • alegreradosny