CZASOWNIKczęstość: częste

sonreír po polsku

sonreˈir

Koniugacja
-ir (nieregularny)

co znaczy sonreír

  1. uśmiechać się

    uśmiechać się, układać usta w uśmiech

    • Ella sonrió al ver a su hijo.

      Uśmiechnęła się na widok swojego syna.

    • Siempre hay un motivo para sonreír.

      Zawsze jest powód, by się uśmiechać.

  2. uśmiechać się (do kogoś), sprzyjać

    sprzyjać komuś, być pomyślnym (np. o losie, szczęściu)

    Używane w sensie przenośnym, najczęściej w odniesieniu do losu, szczęścia lub fortuny sprzyjających danej osobie.

    • La suerte le sonríe en su nuevo trabajo.

      Szczęście uśmiecha się do niego w nowej pracy.

Konstrukcje

  • sonreír a [alguien]

    Używane w znaczeniu uśmiechania się do kogoś (zarówno dosłownie, jak i przenośnie o losie).

    La suerte le sonríe a quien persevera.

    Szczęście uśmiecha się do tego, kto trwa w wysiłku.

Zwroty

  • sonreír de oreja a oreja

    uśmiechać się od ucha do ucha

Synonimy

  • reírseśmiać się

    Oznacza głośny, pełny śmiech, podczas gdy „sonreír” odnosi się jedynie do układania ust w uśmiech.

Antonimy