sonoro po polsku

Odnosi się do dźwięku, który jest wyraźny i ma dużą siłę przebicia.

• Tiene una voz sonora que se oye en toda la sala.

  Ma donośny głos, który słychać w całej sali.

• La campana emitió un golpe sonoro.

  Dzwon wydał dźwięczne uderzenie.

Używane do opisu głosek wymawianych z udziałem wiązadeł głosowych.

• La 'b' y la 'd' son consonantes sonoras.

  Litery „b” i „d” to spółgłoski dźwięczne.

Odnosi się do technologii zapisu dźwięku w filmie.

• El paso del cine mudo al cine sonoro fue un gran cambio.

  Przejście z kina niemego do kina dźwiękowego było wielką zmianą.

Używane do podkreślenia intensywności lub skali jakiegoś wydarzenia, zazwyczaj porażki lub sukcesu.

• La propuesta fue un fracaso sonoro.

  Propozycja okazała się sromotną klęską.