quién po polsku: kto?

co znaczy quién

Ktoś puka kijem do drzwi, a zza drzwi pada pytanie „quién”, które brzmi trochę jak „kijem”.

quien
Bez akcentu to zaimek względny „który/która, ten kto”: „la chica con quien hablé” (dziewczyna, z którą rozmawiałem).
qué
„Qué” pyta o rzeczy lub czynności (co?), „quién” wyłącznie o osoby (kto?).
cuál
„Cuál” oznacza „który” i pyta o wybór spośród możliwości, także osób.

Forma liczby mnogiej „quiénes” stosowana jest, gdy pytający zakłada, że chodzi o więcej niż jedną osobę.

W języku hiszpańskim pytanie zapisuje się ze znakiem zapytania na początku i na końcu: „¿Quién?”.

Odmiana przez przypadki realizowana jest za pomocą przyimków: „a quién” (komu/kogo), „de quién” (czyj/o kim), „con quién” (z kim).

¿de quién es [sustantivo]?
Pytanie o właściciela: „czyj/czyja/czyje jest…?”.
¿De quién es esta mochila?
Czyj jest ten plecak?
no saber quién [verbo]
Pytanie zależne po czasowniku; „quién” zachowuje akcent.
No sabemos quién ganó el partido.
Nie wiemy, kto wygrał mecz.
¡quién [verbo en imperfecto de subjuntivo]!
Wykrzyknienie wyrażające nierealne życzenie.
¡Quién tuviera veinte años otra vez!
Gdyby tak znowu mieć dwadzieścia lat!