llamarse po polsku: nazywać się, mieć na imię — Háblalo

co znaczy llamarse

1
nazywać się, mieć na imię
Podstawowy sposób podawania imienia lub nazwy osoby, zwierzęcia, rzeczy czy miejsca. Forma „me llamo…” odpowiada polskiemu „nazywam się…” / „mam na imię…”.
- Me llamo Ana y soy de Sevilla.
  Nazywam się Ana i jestem z Sewilli.
  przedstawianie się
- ¿Cómo se llama tu perro?
  Jak się nazywa twój pies?
- No sé cómo se llama esta calle.
  Nie wiem, jak nazywa się ta ulica.
2
dzwonić do siebie, wołać się nawzajem
(nawzajem)
Użycie wzajemne w liczbie mnogiej: dwie lub więcej osób dzwoni do siebie albo się woła.
- Mi hermana y yo nos llamamos todos los domingos.
  Siostra i ja dzwonimy do siebie w każdą niedzielę.
- Desde que se pelearon, ya no se llaman.
  Odkąd się pokłócili, już do siebie nie dzwonią.
3
to się nazywa, to jest dopiero
(ocena emfatyczna)
potoczny
W konstrukcji „eso se llama + rzeczownik/bezokolicznik” podkreśla, że coś jest wzorcowym przykładem danej rzeczy, często z podziwem lub ironią.
- ¡Eso se llama tener suerte!
  To się nazywa mieć szczęście!
- Ganar en el último minuto, eso se llama carácter.
  Wygrać w ostatniej minucie – to się nazywa charakter.

Konstrukcje

llamarse [nombre]
Imię lub nazwa występuje bez przyimka, bezpośrednio po czasowniku.
Mi abuela se llamaba Carmen.
Moja babcia miała na imię Carmen.
¿cómo se llama [algo/alguien]?
Pytanie o nazwę zaczyna się od „cómo”, a nie od „qué”.
¿Cómo se llama tu profesora?
Jak nazywa się twoja nauczycielka?
eso se llama [sustantivo/infinitivo]
Konstrukcja emfatyczna, wyrażająca ocenę.
Eso se llama trabajar en equipo.
To się nazywa praca zespołowa.

Zwroty

¿cómo te llamas?
jak masz na imię?
¿cómo se llama usted?
jak się pan/pani nazywa?
¿cómo se llama esto?
jak to się nazywa?

Synonimy

denominarsenazywać się, określać się
formalne, używane głównie o rzeczach, pojęciach i instytucjach, nie o imionach ludzi
apellidarsenosić nazwisko
odnosi się wyłącznie do nazwiska, nie do imienia