RZECZOWNIKczęstość: mniej częste
la cúspide po polsku
ˈkus.pi.ðe
- żeński
- pojedyncza
co znaczy la cúspide
szczyt, wierzchołek
geografia i architektura
Odnosi się do najwyższego punktu góry, wieży lub innej konstrukcji.
Los escaladores alcanzaron la cúspide de la montaña al mediodía.
Wspinacze dotarli na szczyt góry w południe.
La cúspide de la torre está adornada con una bandera.
Wierzchołek wieży jest ozdobiony flagą.
szczyt, apogeum, punkt kulminacyjny
figuratywnie
Używane w kontekście osiągnięć, kariery lub sukcesu, aby wskazać na moment największej chwały, mocy lub rozwoju.
Se encuentra en la cúspide de su carrera profesional.
Znajduje się u szczytu swojej kariery zawodowej.
La civilización maya alcanzó su cúspide en el periodo clásico.
Cywilizacja Majów osiągnęła swoje apogeum w okresie klasycznym.
Zwroty
la cúspide del éxito
szczyt sukcesu
en la cúspide
na szczycie
Synonimy
la cimaszczyt
częściej używane w odniesieniu do fizycznego szczytu góry lub wzgórza, rzadziej w sensie przenośnym niż cúspide.
el ápicewierzchołek
dosłownie ostry koniec, wierzchołek; używane w botanice, geometrii i przenośnie dla najwyższego punktu.
el apogeoapogeum
tylko w znaczeniu przenośnym: punkt kulminacyjny rozwoju, nie używane dla szczytów fizycznych.
el cenitzenit
pierwotnie astronomiczny punkt nad głową; przenośnie najwyższy punkt, często w kontekście sławy lub sukcesu.
la cumbreszczyt/wierzchołek
zarówno fizyczny szczyt góry, jak i szczyt polityczny; bardziej powszechne i neutralne niż cúspide.
Antonimy
la basepodstawa
el fondodno
el nadirnadir