PRZYMIOTNIKczęstość: mniej częste

impune po polsku

im.ˈpu.ne

stopniowanie
positiu

co znaczy impune

  1. bezkarny

    który nie poniósł kary za popełniony czyn

    • El crimen no quedará impune.

      Zbrodnia nie pozostanie bezkarna.

    • Lamentablemente, muchos actos de corrupción siguen impunes.

      Niestety, wiele aktów korupcji wciąż pozostaje bezkarnych.

Konstrukcje

  • quedar [sustantivo] impune

    Najczęstsza kolokacja: uchodzić na sucho, pozostawać bezkarnym (np. o zbrodni, przestępstwie).

    El crimen no quedará impune.

    Zbrodnia nie ujdzie bezkarnie.

Zwroty

  • quedar impune

    ujść bezkarnie / pozostać bezkarnym

Synonimy

  • impunidobezkarny

    Rzadziej używana, bardziej formalna forma.

Antonimy

  • castigadoukarany