CZASOWNIKczęstość: częste
imponer po polsku
im.po.ˈneɾ
- -er
- nieregularny
co znaczy imponer
narzucać, nakładać, wymuszać
narzucać lub nakładać oficjalnie
El gobierno decidió imponer nuevas restricciones de tráfico en el centro.
Rząd postanowił nałożyć nowe ograniczenia w ruchu w centrum miasta.
No puedes imponer tus opiniones a los demás sin escuchar sus argumentos.
Nie możesz narzucać innym swoich opinii bez wysłuchania ich argumentów.
budzić respekt, onieśmielać, robić wrażenie
budzić respekt lub onieśmielać
La catedral impone mucho cuando te paras justo delante de ella.
Katedra robi ogromne wrażenie, gdy staje się tuż przed nią.
Konstrukcje
imponer [sustantivo] a [alguien]
Używane przy nakładaniu zasad, kar lub warunków na kogoś.
El juez decidió imponer una sanción económica al acusado.
Sędzia postanowił nałożyć na oskarżonego sankcję finansową.
Zwroty
imponer una multa
nałożyć mandat
imponer respeto
budzić szacunek
imponer condiciones
dyktować warunki
Synonimy
obligarzmuszać
Kładzie nacisk na bezpośredni przymus, podczas gdy «imponer» częściej oznacza formalne lub autorytarne narzucenie reguł.
intimidaronieśmielać
Odnosi się głównie do wywoływania strachu lub niepewności, podczas gdy «imponer» częściej wiąże się z budzeniem powagi lub podziwu.