CZASOWNIK

escupir po polsku

es.kuˈpiɾ

grupa
-ir
typ
przechodni i nieprzechodni

co znaczy escupir

  1. pluć, splunąć

    czynność fizjologiczna

    neutralny

    Często używane w kontekście pozbywania się śliny z ust.

    • Él escupió en el suelo antes de hablar.

      Splunął na ziemię, zanim zaczął mówić.

      Opis zachowania

    • Está prohibido escupir en el transporte público.

      Plucie w środkach transportu publicznego jest zabronione.

      Regulamin

  2. wypluwać, wypluć

    usuwanie czegoś z ust

    neutralny

    Używane, gdy usuwamy z ust jedzenie lub przedmioty.

    • El niño escupió la verdura porque no le gustaba.

      Dziecko wypluło warzywa, bo mu nie smakowały.

      Przy jedzeniu

    • Tienes que escupir el hueso de la cereza.

      Musisz wypluć pestkę czereśni.

      Instrukcja

  3. wyrzucać z siebie, wypluwać (słowa)

    przenośnie o słowach

    potoczny

    Używane, gdy ktoś mówi coś gwałtownie, z nienawiścią lub pogardą, często w sytuacjach konfliktowych.

    • Escupió una serie de insultos y se fue.

      Wyrzucił z siebie serię obelg i wyszedł.

      Kłótnia

Konstrukcje

  • escupir [sustantivo]

    Użycie przechodnie, gdy wypluwa się konkretną rzecz (np. pestkę) lub słowa.

    Escupió la semilla de la manzana.

    Wypluł pestkę jabłka.

  • escupir en [sustantivo]

    Pluć na coś lub w jakieś miejsce (np. na podłogę).

    Está prohibido escupir en el suelo.

    Zabronione jest plucie na podłogę.

Zwroty

  • escupir al cielo

    pluć pod wiatr (robić coś, co obróci się przeciwko nam)

  • escupir fuego

    ziać ogniem

  • escupir sangre

    pluć krwią

Synonimy

  • salivarślinić się

    Oznacza wydzielać ślinę, nie pluć. Używa się w kontekście fizjologicznym, nie do usuwania śliny z ust.

  • lanzarrzucać

    W przenośni oznacza gwałtowne wypowiadanie słów, ale bez negatywnego wydźwięku 'wypluwania'.

Antonimy

  • tragarpołykać

  • ingerirspożywać