el estrépito po polsku

Odnosi się do głośnego, nagłego dźwięku, który powstaje zazwyczaj w wyniku uderzenia, upadku lub pęknięcia czegoś.

• El jarrón cayó al suelo con un gran estrépito.

  Wazon spadł na ziemię z wielkim hukiem.

• Se oyó un estrépito de cristales rotos.

  Usłyszano brzęk tłuczonego szkła.

Używane w kontekście wydarzeń, które wywołują duże poruszenie lub są bardzo widowiskowe, często w negatywnym sensie (np. porażka).

• Su carrera política terminó con estrépito.

  Jego kariera polityczna zakończyła się z wielkim hukiem (sromotnie).