RZECZOWNIK

el desconcierto po polsku

deskonˈθjeɾto

rodzajnik
el

co znaczy el desconcierto

  1. konsternacja, zakłopotanie, zmieszanie, dezorientacja

    stan emocjonalny

    neutralny

    Używane do opisania stanu, w którym ktoś nie wie, jak zareagować lub co myśleć.

    • Su inesperada renuncia causó un gran desconcierto en la empresa.

      Jego niespodziewana rezygnacja wywołała wielką konsternację w firmie.

      W kontekście zawodowym

    • Me miró con evidente desconcierto cuando le hice la pregunta.

      Spojrzał na mnie z wyraźnym zakłopotaniem, gdy zadałem mu to pytanie.

  2. nieład, zamieszanie, chaos

    brak porządku

    neutralny

    Rzadziej używane w odniesieniu do sytuacji lub rzeczy, częściej do stanu umysłu.

    • El cambio de reglas provocó el desconcierto general.

      Zmiana zasad wywołała ogólne zamieszanie.

Zwroty

  • causar desconcierto

    wywołać konsternację

  • mirar con desconcierto

    patrzeć z zakłopotaniem

  • estado de desconcierto

    stan dezorientacji

Synonimy

  • confusiónzmieszanie, dezorientacja

    Bardziej ogólne, może dotyczyć pomieszania rzeczy lub umysłu; 'desconcierto' kładzie nacisk na zaskoczenie i dezorganizację.

  • perplejidadkonsternacja

    Skupia się na uczuciu zdumienia i niezdecydowania; 'desconcierto' może obejmować także fizyczny bałagan.

  • desorientacióndezorientacja

    Oznacza utratę orientacji w przestrzeni lub sytuacji; 'desconcierto' to ogólny stan zamieszania.

  • desordennieład

    Głównie brak porządku w sensie fizycznym; 'desconcierto' może dotyczyć także stanu emocjonalnego.

Antonimy

  • certezapewność

  • claridadjasność

  • ordenporządek