la po polsku: ta, to

co znaczy la

1
ta, to
rodzajnik określony
Stawiany przed rzeczownikami rodzaju żeńskiego w liczbie pojedynczej.
- La casa es grande.
  Dom jest duży.
  Mowa o konkretnym, znanym rozmówcom domu.
- Me gusta la música clásica.
  Lubię muzykę klasyczną.
  Użycie rodzajnika przy określaniu pojęć ogólnych.
2
ją, panią, to
zaimek dopełnienia bliższego
Zastępuje rzeczownik rodzaju żeńskiego w liczbie pojedynczej pełniący rolę dopełnienia bliższego.
- No la veo.
  Nie widzę jej (ją).
  W odniesieniu do kobiety lub rzeczy rodzaju żeńskiego, np. la mesa (stół).
- Quiero comprarla.
  Chcę ją kupić.
  Zaimek dołączony na końcu bezokolicznika.

Skojarzenie

W polskim słowie „lalka” kryje się „la”, która wskazuje na tę konkretną zabawkę lub zastępuje ją w zdaniu.

Z łacińskiego zaimka wskazującego „illa” (tamta).

Łatwo pomylić

las
„las” to rodzajnik lub zaimek w liczbie mnogiej (te, je), podczas gdy „la” dotyczy pojedynczej kobiety lub rzeczy rodzaju żeńskiego
lo
„lo” to zaimek dopełnienia bliższego rodzaju męskiego (go/jego) lub nijaki, a „la” odnosi się wyłącznie do rodzaju żeńskiego (ją)
le
„le” to zaimek dopełnienia dalszego (jej/jemu), odpowiadający na pytanie „komu?”, podczas gdy „la” to dopełnienie bliższe odpowiadające na pytanie „kogo? co?”

Uwagi

Przed rzeczownikami rodzaju żeńskiego zaczynającymi się od akcentowanego 'a' lub 'ha' (np. agua, águila) w liczbie pojedynczej używa się rodzajnika męskiego 'el' zamiast 'la' (el agua), mimo że słowo pozostaje rodzaju żeńskiego.

Zwroty

a la vez
jednocześnie
a la moda
modnie, według mody
a la fuerza
na siłę, pod przymusem

co znaczy la

ta, to

ją, panią, to

Zwroty