guerrero po polsku: wojowniczy, bojowy, waleczny — Háblalo

co znaczy guerrero

1
wojowniczy, bojowy, waleczny
skłonny do walki, o bojowym usposobieniu
Mówi się tak o ludach, plemionach, charakterze lub postawie, np. „pueblo guerrero”, „espíritu guerrero”. Często ma wydźwięk pozytywny (odwaga, determinacja).
- Los espartanos eran un pueblo guerrero.
  Spartanie byli ludem wojowniczym.
- Tiene un espíritu guerrero y nunca se rinde.
  Ma w sobie bojowego ducha i nigdy się nie poddaje.
2
wojenny, wojowniczy
związany z wojną lub wojownikami
Występuje w połączeniach takich jak „danza guerrera” czy „canto guerrero”, które opisują obrzędy i zwyczaje wojowników.
- Los jóvenes bailaron una danza guerrera alrededor del fuego.
  Młodzi mężczyźni zatańczyli wokół ogniska taniec wojenny.
3
nieznośny, rozbrykany, psotny
o dziecku: niegrzeczny, rozbrykany
potocznyUżywane głównie w: Hiszpania
Mówi się tak żartobliwie o dziecku, które ciągle broi, rozrabia i nie daje spokoju dorosłym.
- Mi sobrino es muy guerrero, no para quieto ni un minuto.
  Mój siostrzeniec jest strasznie rozbrykany, nie usiedzi spokojnie ani minuty.

Zwroty

espíritu guerrero
bojowy duch
danza guerrera
taniec wojenny

Synonimy

belicosowojowniczy, skory do wojny
Bardziej formalne i zwykle negatywne; dotyczy głównie państw i postaw skłonnych do konfliktu.
combativobojowy, zadziorny
Podkreśla gotowość do walki o swoje racje, często w sporcie lub polityce; zwykle bez związku z prawdziwą wojną.
batalladorwaleczny, walczący
Akcentuje wytrwałość w zmaganiach; brzmi nieco bardziej książkowo.

Antonimy

pacíficopokojowy, spokojny