RZECZOWNIKczęstość: rzadkie

Caín po polsku

ka.ˈin

rodzaj
męski

co znaczy Caín

  1. Kain, zdrajca, bratobójca

    postać biblijna, bratobójca lub osoba zdradziecka

    Często używane przenośnie na określenie kogoś zawistnego, zdradliwego lub kogoś, kto krzywdzi bliskich.

    • En la historia bíblica, Caín sintió envidia de su hermano Abel.

      W historii biblijnej Kain poczuł zazdrość o swojego brata Abla.

    • Ese hombre resultó ser un Caín para su propia familia.

      Ten człowiek okazał się Kainem dla własnej rodziny.

Zwroty

  • pasar las de Caín

    przechodzić drogę przez mękę / przeżywać katusze