PRZYMIOTNIKczęstość: rzadkie

bellaco po polsku

be.ˈʎa.ko

rodzaj
męski
żeński
bellaca

co znaczy bellaco

  1. podły, nikczemny, łajdacki, szelmowski

    podły, nikczemny, bezecny

    książkowy

    podły, nikczemny, bezecny

    Tradycyjne określenie kogoś przebiegłego i pozbawionego skrupułów; we współczesnym języku ma często zabarwienie literackie lub archaiczne.

    • Ese hombre cometió una acción bellaca que nadie en el pueblo perdona.

      Tamten człowiek dopuścił się nikczemnego czynu, którego nikt we wsi mu nie wybaczy.

  2. narowisty, nieokiełznany

    trudny do ujeżdżenia (o koniu lub byku)

    W kontekście jeździeckim oraz hodowlanym odnosi się do zwierzęcia skłonnego do zrzucania jeźdźca lub wierzgania.

    • El jinete no pudo controlar al caballo bellaco y cayó al suelo.

      Jeździec nie zdołał opanować narowistego konia i spadł na ziemię.

Synonimy

  • ruinnikczemny, podły

    Mniej archaiczne i częściej używane w codziennym języku.

  • vilpodły, nikczemny

    Mocniejsze i bardziej nacechowane moralnym obrzydzeniem.

  • pícaroszelmowski, cwaniacki

    Często w odcieniu żartobliwym lub sympatycznym, podczas gdy „bellaco” jest jednoznacznie negatywne.

Antonimy

  • nobleszlachetny