il po polsku: on — Háblalo

co znaczy il

1
on
osobowy (mężczyzna)
- Il est avocat.
  On jest adwokatem.
2
on
rzeczownikowy (przedmiot/zwierzę rodzaju męskiego)
Używany w odniesieniu do rzeczowników rodzaju męskiego (gramatycznego).
- Où est le livre ? — Il est sur la table.
  Gdzie jest książka? — On (tj. podręcznik/tom) jest na stole.
3
to, ono
bezosobowy
Stosowany w konstrukcjach bezosobowych, np. odnoszących się do pogody lub konieczności.
- Il pleut.
  Pada deszcz.
- Il faut partir.
  Trzeba iść.

Zwroty

il y a
jest / są / znajduje się
il faut
trzeba / należy
il s'agit de
chodzi o
il paraît que
wydaje się, że / podobno

Antonimy

elleona