CZASOWNIKczęstość: mniej częste

mancillar po polsku

man.θi.ˈʎar

koniugacja
-ar
typ
regularny

co znaczy mancillar

  1. splamić, shańbić, zbrukać, naruszyć

    przenośnie

    podniosły/literacki

    Używane głównie w kontekście honoru, reputacji, cnoty lub dobrego imienia.

    • Sus acciones mancillaron el buen nombre de la institución.

      Jego działania splamiły dobre imię instytucji.

      o reputacji

    • No permitiré que nadie mancille mi honor.

      Nie pozwolę, aby ktokolwiek zbrukał mój honor.

      o godności

  2. pobrudzić, zaplamić

    dosłownie

    literacki

    Rzadziej spotykane niż powszechne słowo 'manchar'.

    • La sangre mancilló el blanco mármol del suelo.

      Krew zbrukała biały marmur na podłodze.

      o fizycznym zabrudzeniu

Konstrukcje

  • mancillar [algo]

    Używane w odniesieniu do abstraktów, takich jak honor, reputacja czy pamięć zmarłego.

    Sus acciones mancillaron el honor de la familia.

    Jego czyny splamiły honor rodziny.

Zwroty

  • mancillar el honor

    splamić honor

  • mancillar la memoria

    zbrukać pamięć

  • mancillar la reputación

    splamić reputację

Synonimy

  • deshonrarshańbić

    ‘Deshonrar’ to bezpośrednio pozbawić honoru, ‘mancillar’ w tym sensie jest bardziej obrazowe – plamić honor.

  • mancharsplamić

    ‘Manchar’ to plamić fizycznie; ‘mancillar’ w sensie dosłownym jest synonimem, ale rzadziej używane – częściej w znaczeniu przenośnym.

  • agraviarznieważyć

    ‘Agraviar’ to obrazić, znieważyć; ‘mancillar’ skupia się na splamieniu dobrego imienia, a nie na samym akcie obrazy.

  • profanarsprofanować

    ‘Profanar’ oznacza zbezcześcić coś świętego; ‘mancillar’ jest szersze – plamić cokolwiek cennego (np. honor, pamięć).

Antonimy

  • honraruhonorować

  • ennobleceruszlachetnić

  • limpiaroczyścić

  • exaltarwychwalać