RZECZOWNIK

la bruma po polsku

ˈbɾu.ma

rodzajnik
la
rodzaj
żeński

co znaczy la bruma

  1. mgła, zamglenie, opar

    zjawisko atmosferyczne

    Zazwyczaj odnosi się do lekkiej mgły występującej nad morzem lub rzeką, często o poranku.

    • La bruma matinal desapareció con el sol.

      Poranna mgła zniknęła wraz ze słońcem.

      Opis pogody rano.

    • El barco avanzaba lentamente entre la bruma marina.

      Statek płynął powoli przez morską mgłę.

      Opis żeglugi w trudnych warunkach.

  2. mrok, niejasność, mgła

    przenośnie

    literacki

    Używane literacko do opisania braku jasności w myślach lub wspomnieniach.

    • Su pasado está envuelto en una bruma de misterio.

      Jego przeszłość spowita jest mgłą tajemnicy.

      Opis czyjejś niejasnej historii.

    • Los recuerdos se perdían en la bruma del tiempo.

      Wspomnienia gubiły się w mrokach czasu.

      Refleksja nad upływem lat.

Zwroty

  • bruma marina

    mgła morska

  • bruma espesa

    gęsta mgła

  • entre la bruma

    we mgle / spośród mgły

Synonimy

  • nieblamgła

    Standardowe, ogólne słowo na mgłę (zwykle gęstszą niż „bruma”).

  • neblinamgiełka

    Rzadsza, lekka mgiełka lub zamglenie.

  • calimazmętnienie (pyłowe)

    Zmętnienie powietrza wywołane drobnym pyłem lub piaskiem z pustyni, a nie wilgocią.

Antonimy

  • claridadjasność

  • transparenciaprzejrzystość