PRZYMIOTNIKczęstość: dość częste

estupefacto po polsku

estupeˈfakto

rodzaj
męski
forma żeńska
estupefacta

co znaczy estupefacto

  1. osłupiały, zdumiony, zdębiały, oniemiały

    stan emocjonalny

    Używane do opisania stanu skrajnego zdziwienia, które często odbiera mowę lub zdolność ruchu.

    • Se quedó estupefacto al oír la noticia.

      Oniemiał z wrażenia, gdy usłyszał tę wiadomość.

      reakcja na niespodziewaną informację

    • Su respuesta nos dejó a todos estupefactos.

      Jego odpowiedź wprawiła nas wszystkich w osłupienie.

      reakcja na czyjąś wypowiedź

Konstrukcje

  • estupefacto ante

    używane z przyimkiem 'ante', np. 'estupefacto ante la noticia'

    Estaba estupefacto ante la noticia.

    Był oszołomiony tą wiadomością.

Zwroty

  • quedarse estupefacto

    osłupieć / oniemieć

  • dejar estupefacto

    wprawić w osłupienie

Synonimy

  • atónitoosłupiały

    bardziej przejściowe zaskoczenie, często z otwartymi ustami

  • asombradozdumiony

    ogólne zdumienie, często z podziwem lub szokiem

  • pasmadozamurowany

    osłupiały, jak sparaliżowany, często z niedowierzaniem

  • perplejoskonsternowany

    zakłopotany, zdezorientowany, nie wiedzący co myśleć

Antonimy

  • indiferenteobojętny

  • impasibleniewzruszony