CZASOWNIKczęstość: mniej częste

balbucear po polsku

balbuθeˈaɾ

typ
regularny (-ar)
rodzaj
tranzytywny i intranzytywny

co znaczy balbucear

  1. bełkotać, jąkać się, mamrotać, wykrztusić

    mówić niewyraźnie

    mówić niewyraźnie

    Używane, gdy ktoś mówi nieskładnie z powodu zdenerwowania, strachu lub pod wpływem alkoholu.

    • Estaba tan nervioso que solo podía balbucear algunas palabras sin sentido.

      Był tak zdenerwowany, że potrafił jedynie wybełkotać kilka bezsensownych słów.

      W sytuacji stresowej

    • El sospechoso empezó a balbucear una excusa poco convincente.

      Podejrzany zaczął dukać mało przekonującą wymówkę.

      Podczas przesłuchania

  2. gaworzyć

    o niemowlętach

    Odnosi się do pierwszych dźwięków wydawanych przez dzieci przed nauką mówienia.

    • El bebé empezó a balbucear sus primeras sílabas esta mañana.

      Dziś rano niemowlę zaczęło gaworzyć swoje pierwsze sylaby.

      Rozwój dziecka

Zwroty

  • balbucear una disculpa

    wyjąkać przeprosiny

  • balbucear de miedo

    bełkotać ze strachu

Synonimy

  • balbucirbełkotać (forma rzadsza)

    Bardziej formalne lub rzadziej używane, ale znaczenie podobne.

  • tartamudearjąkać się

    Odnosi się konkretnie do jąkania się spowodowanego wadą wymowy, a nie ogólnie niewyraźnego mówienia.

  • mascullarmamrotać

    Oznacza mamrotać, mówić niewyraźnie pod nosem, często z niezadowoleniem.

  • chapotearbełkotać (przenośnie)

    Potoczne, oznacza mówić bez sensu, gadać od rzeczy; może też oznaczać pluskanie się w wodzie.

Antonimy

  • vocalizarwokalizować / wymawiać wyraźnie

  • articularartykułować