CZASOWNIKczęstość: mniej częste
balbucear po polsku
balbuθeˈaɾ
- regularny (-ar)
- tranzytywny i intranzytywny
co znaczy balbucear
bełkotać, jąkać się, mamrotać, wykrztusić
mówić niewyraźnie

Używane, gdy ktoś mówi nieskładnie z powodu zdenerwowania, strachu lub pod wpływem alkoholu.
Estaba tan nervioso que solo podía balbucear algunas palabras sin sentido.
Był tak zdenerwowany, że potrafił jedynie wybełkotać kilka bezsensownych słów.
El sospechoso empezó a balbucear una excusa poco convincente.
Podejrzany zaczął dukać mało przekonującą wymówkę.
gaworzyć
o niemowlętach
Odnosi się do pierwszych dźwięków wydawanych przez dzieci przed nauką mówienia.
El bebé empezó a balbucear sus primeras sílabas esta mañana.
Dziś rano niemowlę zaczęło gaworzyć swoje pierwsze sylaby.
Zwroty
balbucear una disculpa
wyjąkać przeprosiny
balbucear de miedo
bełkotać ze strachu
Synonimy
balbucirbełkotać (forma rzadsza)
Bardziej formalne lub rzadziej używane, ale znaczenie podobne.
tartamudearjąkać się
Odnosi się konkretnie do jąkania się spowodowanego wadą wymowy, a nie ogólnie niewyraźnego mówienia.
mascullarmamrotać
Oznacza mamrotać, mówić niewyraźnie pod nosem, często z niezadowoleniem.
chapotearbełkotać (przenośnie)
Potoczne, oznacza mówić bez sensu, gadać od rzeczy; może też oznaczać pluskanie się w wodzie.
Antonimy
vocalizarwokalizować / wymawiać wyraźnie
articularartykułować
